وبلاگ

 

 

مهم است آدم سنگ یک چیزهایی را پیش از آن که با آن‌ها مواجه شود، با خودش وا بکند. به عنوان مثال بنده مدت‌هاست تکلیفم را با این داستان مکرر دست به آب شدن‌های اورژانسی روشن کرده‌ام. وقتی می‌دانم که به این زودی‌ها به محل موعود نمی‌رسم، بدیهی‌ست که سلامتی نظام شاش‌آیی‌ام را در اولویت خواهم گذاشت، حتی اگر شمشادهای اتوبان همت نیز همراهی‌ام نکنند.

داستان جنگ احتمالی نیز از همین چیزهاست. باید نشست و فکر کرد که به عنوان یک سرباز بالقوه که تا بیست و چند سال دیگر مفتخر به این عنوان شریف هستیم، می‌رویم زیر علم هسته‌بازی‌های آقایان سینه بزنیم یا نه. اگر فراخواندند و نرفتیم، به مرض قانون‌شکنی و فراری بودن دچار می‌شویم؛ اگر هم که رفتیم، دور جان و زندگی‌مان را باید خیط بکشیم. همین‌جوری که کیلویی می‌گویم ساده هست و مسخره. دچارش که شویم می‌بینیم چه مصیبت‌هایی هستند همین‌ها.

از آن‌جایی که بنده جانم را از سر راه پیدا نکرده‌ام، در نظرم احمقانه می‌آید که حالا بخواهم شرط‌بندی‌اش کنم بر سر قماربازی‌های اتمی. هیچ رقم هم به کتم نمی‌رود که هسته‌های آقایان از زمره‌ی نوامیس ملی و دینی‌اند.

فردا پس‌فردا در هیر و بیر جنگ، اگر دیدید آمدند در خانه‌مان، با شلوارک مرا به زور کشیدند و بردند سربازی، لطفاً نخندید به ریش ما؛ از تبعات همین سنگ‌واکنون‌های جنگی‌ست. اگر هم که خندیدید، زودا که ما هم به ریش شما خواهیم خندید...

فردا قرار است خبر خوش هسته‌ای در کنند از خودشان. خدا به خیر کند...



كاوه لینک دایم | ۸۶/۲/۹ - ۱۷:۳۴ - یکشنبه

آهاي ترب چه! به تو چه! يا اگه خوش نداري به من چه! اصلا به كي چه!


ترب چه لینک دایم | ۸۶/۲/۹ - ۱۱:۵۲ - یکشنبه

دعوا اگه ادامه پیدا کنه خیلی خوب و سازنده‌س و آدما رو به هم نزدیک می‌کنه... به شرطی که وسطش لج نکن و با هم قهر نکن که اونجوری زمینه ارتباط مخدوش می‌شه. البته تو این سه هفته که لیشام بس نشسته من مجبور شدم از سر بی‌کاری (جسارت نباشه ها) این پست و کامنتاشو چندین بار بخونم ولی متأسفانه هنوز متوجه موضوع و طرفین دعوا نشدم. فقط یه عزیزی از عبارت "قشر تحصیلکرده" استفاده کرده بود که احساس می‌کنم شامل من هم می‌شه و خب خیلی زننده‌س. دوستان لطفاً بیش‌تر دقت کنن. به هر حال اگه یارکشی کردین (یا هنوز نکردین؟) منم دعوا. طرفش مهم نیست. این مطلب تموم شد الآن می‌خوام یه چیز دیگه بگم. داشتم فکر می‌کردم انگار وقتی لیشام نمی‌نویسه بقیه اینجا رو می‌نویسن؛ بعد یه فکر نه تازه اما جالب به سرم افتاد، ینی یادم اومد. یه بلاگ یا کتاب یا مجسمه یا آهنگ یا نسلی که همه با هم بسازن. بعدشم فکر كردم برم بابا حوصله ندارم. یا دارم؟

لیشام: سلام ترب‌چه‌ي عزيز :) مي‌دوني؟ صرف نظر از فرمايش‌هاي شما، همين كه ترب‌چه هستين نشون مي‌ده كه خيلي خوبين :)
يه ترب‌چه‌ي كلاسيك جداي از جهان‌بيني كه داره، قرمز و قابل گاز زدنه و اين خيلي مهمه P:


کیانوش لینک دایم | ۸۶/۲/۸ - ۹:۲۱ - شنبه

ای بابا

هـنــوز مـشـغول سـنگ واکـنـدنــی نــنــه؟؟ خـوب مـا که نـوشـتیم کاله کـباب میاریم برات، چـرا دیگه قــهر کـردی ؟!؟! D:

لیشام: قهر كدوم كيانوش جان؟ دست و دل‌مون به نوشتن نيست، گفته بوديم كه...
به هر صورت شما لطف دارين به بنده :) ممنونم


خدایار URL | لینک دایم | ۸۶/۲/۲ - ۱۶:۴۰ - یکشنبه

تا دعوا بالا نگرفته... آپ كن نااااااامرد، آپ کن لااااااااااااامصصب!

لیشام: دست و دل‌مان به نوشتن نيست عزيز :) اين امر هم تا به حال مسبوق به سابقه بوده، هر كدام‌مان نيز به نوعي به آن دچاريم. حالا يكي كم‌تر و يكي بيش‌تر. آخرش همين مي‌بيني كه مي‌شود...


كاوه لینک دایم | ۸۶/۲/۲ - ۱۰:۰۲ - یکشنبه

بنده از قول اين مملكت از سحر خانوم به خاطر تاسف خوردن‌هاي بي‌دريغشان تشكر مي‌كنم. تنها نكته‌اي كه مي‌ماند اين است كه جناب سحر خانوم! نه اين كلمات و نه هيچ بيان ديگري با آن قسمت از مغز كه مربوط به شعور و فهم است؛ در سرزمين ما تماس حاصل نخواهد كرد. اگر مي‌بينيد كه گاهي آدم مجبور است مسايل را به روشي به‌تر ـ يعني بفهمي نفهمي يه نموره اون طوري كه خره هم حاليش شود ـ بيان كند، نياز فني محتوا است تا بتواند به اين فرم بر فرق شعور بعضي مخاطبان ـ بلا نسبت بعضي‌ها ـ فرود آيد كه آن هم معمولا بر پاره سنگي فرود مي‌آيد و مي‌شكند. شما زياد سخت نگير.

لیشام: اي اخوي! اي آلبالو! اي هلو! اين قلمت من را اصلا فلاااان! نشئه مي‌كند لامصب آدم را! حالا ممكن است ديگران بگويند پيش خودشان كه اين دو، چه دل و قلوه‌اي مي‌دهند و مي‌ستانند در انظار عموم! خوب بگويند!...
اين‌جاها يعني جاي اين نقطه‌ها، يك چيزهايي نوشته بوديم از آن جنس‌هاي مرغوبي كه يحتمل اين سحر خانوم زيادي تأسف و دريغ‌شان را مي‌خوردند. درست است كه دهان آب نكشيده‌ي ما از بعضي حيث‌ها علاقه‌اي به مراعات ندارد، اما اين‌قدر هم مي‌فهمد كه اين‌جا محل گذر خانواده است و اين حرف‌ها. لازم هم نيست كه زياد زور زده شود من باب تنوير افكار عمومي. علي الحساب زحمت فرو كردن فرق امور نامحترامانه و چيزهاي دل‌نشين‌تر و فرهنگي‌تر و بهنجارتر را در چشم خلق الله، حضرت رئيس جمهور متقبل شده‌اند...


سحر لینک دایم | ۸۶/۲/۲ - ۲:۳۳ - یکشنبه

چرا این‌قدر نامحترمانه؟!!!
واقعا می‌شه به جای بعضی کلمات و عبارات معادل دلنشین‌تر (و صد البته فرهنگی‌تر و بهنجارتری) پیدا کرد. یه کم به چیزی که به زبون می‌ارید فکر کنید.
من واقعا به حال مملکتی که زبان و بیانِ قشر تحصیلکردش اینه (جدای از مسایل هسته‌ای!!) تاسف می‌خورم


کیانوش لینک دایم | ۸۶/۲/۱ - ۱۹:۲۶ - شنبه

نـدارد... مـگه چــیه؟؟

شــما بــرو جـنـگ... مـن کاله کـباب برات کـنـســرو می‌کـنم ؛)
البـته امیدوارم هیچ‌وقت نـری جـنگ‌هااا!! مـنظورم اینه که جـنگ نـمی‌شه خیالت راحـت باشه


foad URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۸ - ۱۳:۱۱ - سه‌شنبه

فکر می‌کردم چرا! ديوان حافظ رو ختم کردی؟


عرفان Email | URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۵ - ۱۲:۴۲ - شنبه

به سلامتی

آقا اگر رفتی و شهید شدی اون دنیا از ما که فرار می‌خواهیم بکنیم شفاعت کن!

لیشام: دِ اشتب زدي داداش! ما خودمون اين ور قضيه‌ايم. اين‌ها رو برو تو گوش شهيدان بالقوه‌ي وطن بخون... چاكريم ؛)


نوید URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۵ - ۴:۲۱ - شنبه

ای وللللللللللللللللللللللللل.. چه خبر توپییییییی.. زودتر می‌گفتی می‌اومدیم :(
ما رو در جریان اخبار بذار لیشام جان :)

لیشام: سعي خودم رو مي‌كنم ولي بعيد مي‌دونم كه بتونم حتي يه لحظه اون اخبار توي ذهنم دوره كنم چه رسه به اين كه شما رو هم در جريان بذارم. اين يكي رو بي‌خيال داداش...


ري‌را لینک دایم | ۸۶/۱/۲۴ - ۱۲:۰۲ - جمعه

خبر خوش و جشن و غيره... (!) هم كه به سلامتي از خودمون در وكرديم!... يكي از حضرات مجلس هم كه پشت اون تريبون شريف فرمود از رئيس جمهور عزيز تشكر مي‌كنيم كه آبروي دادگاه قضائي «بريتانيا» را به باد دادند!... اين ملت ‌آگاه هم كه تا يكي مي‌گه به هركس رقم آخر شماره مليش فلانه فلان قدر مي‌دن مي‌رن صف مي‌كشن سهمشونو بگيرن!... دارم پرت و پلا مي‌گم... منم كه كلا حالم بده!!...

لیشام: دشمنتون حالش بد شه ري‌را جان :) محظوظ شديم P:


خدایار URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۲ - ۱۱:۳۶ - چهارشنبه

اون سری که سربازی خیلی سخت گذشت بهت! امیدوارم این سری به اون سختی نباشه.

لیشام: حقير نيز اميدوارم D:


تلفنچی Email | URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۲ - ۱:۵۵ - چهارشنبه

لیشام خان سلام. سال نو شما هم مبارک باشه. ببخشید این قدر دیر خدمت رسیدیم. در روایات آمده که تبریکات عید تا انتهای فروردین‌المبارک مقبول و موجب فزون نعمات است.
آقا این جنگ همچین بی‌برکت هم نیست‌ها: حساب کن اگه آدم زنده بمونه بروبچز حاجی صداش می‌کنن که کلی کلاس داره، بعد از جنگ خودی حساب می‌شی، وام پام اساسی بخوای ردیفه، اول از اون یک حاجی‌ها قرارداد بگیر بعد شرکت بزن بعد قرارداد و بفروش به اون یکی شرکته. جسارت نباشه یه وقت دیدی اصلن شدی رئیس جمهور مملکت. خلاصه بازم فکراتو بکن حاجی.

لیشام: سلام تلفن‌چي خان :)
چاكريم.
داشتم فكر مي‌كردم كي مي‌آد به ما بگه حاجي ليشام. يا حاجي شهبازيان. استاد متون دانشگاه فاميلي‌ام رو كه خوند گفت كه اسم‌تون هم كه اسلامي نشده، يكي از ته كلاس بلند گفت: مي‌كردنش امام‌بازيان؟ P:


شيث لینک دایم | ۸۶/۱/۲۱ - ۱۹:۱۱ - سه‌شنبه

يادم رفت بگم كه جنگ خيلي بده. موافقم. به‌تره آدم قبل ‌از وقوع جنگ ذكر شده از مملكت رفته باشه تا مجبور نشه از اين خدمات ارائه بده.

لیشام: به خصوص اگه خدمات ويژه هم از آدم بخوان...


ِشيث URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۱ - ۱۹:۰۷ - سه‌شنبه

سلام ليشام خان. ممنون بابت كامنت. استفاده كرديم. يه تشكر ديگه هم به شما بدهكارم بابت پستي كه در مورد اسامي ماههاي ميلادي نوشته بوديد. بعد خوندن اين مطلب تو كلاس زبان درسمون به همون ريشه‌ها رسيد و بنده با توجه به نوشته شما تنها كسي بودم كه جواب سوال استاد رو در اين مورد مي‌دونستم و حال رقبا گرفته شد (خب رقابت خيلي نزديك بود!!) ‌البته بايد زودتر تشكر مي‌كردم ولي يه كم حسش نبود. اينم بگم كه دعا به جونتون كردم كه اون پست رو نوشتيد. سال نو مبارك. شاد باشيد

لیشام: آقا جون قابل شوما رو نداشت. خوش‌حالم كه حال يك مشت رقيب‌نما رو گرفتيد ؛)


کیانوش لینک دایم | ۸۶/۱/۲۱ - ۱۵:۰۵ - سه‌شنبه

ای بـابـا

می‌گن به‌ترین (و از دید مـن انگار مفیدترین) دوران زندگی آقایون هـمون دوران سربازیشونه ؛) مـن که هـنوز هـم می‌گـم از اون جـنگی که کـسی بـخواد براش بره سربازی خـبری نـخواهد بود!! اما برای اطمینان هـم که شـده از حالا بـنویس چـه جور کـنسروهائی رو ترجیح می‌دی ؟ :))

لیشام: ايشالا همين طوري باشه كه شما مي‌گين كيانوش جان :) كلا مذاق ما به كنسروهاي معمول سازگار نيست، يه ايده بزن ببين مي‌شه كله كبابي يا ميرزا قاسمي و باقلاقاتوق رو كنسرو كرد يا نه P:


MEMOL لینک دایم | ۸۶/۱/۲۰ - ۹:۲۳ - دوشنبه

حس همياري

ولي من قول مي‌دم نخندم بهت. برات كمپوت و كنسرو لوبيا مي‌فرستم

لیشام: اميدوارم كه واسه خانوم‌ها هم فراخوان بزنند كه بتونم زحمت شما رو هم متقابلا و به نحو مقتضي جبران كنم P:


sani Email | URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۲۰ - ۸:۵۵ - دوشنبه

khoobe ke sangato vaa kandi :D
in code tasvirit kheili khafane. man nemibinam che berese be spama :((
BARE SEVOME HA MOGE CODE TASVIR ESHTEBAHE :((

لیشام: شرمنده‌ام ساني عزيز :) يه خورده رنگش رو تغيير دادم بلكه به‌تر ديده بشه. شوما به بزرگي خودتون ببخشين ما رو ؛)


alma لینک دایم | ۸۶/۱/۱۹ - ۲۲:۲۸ - یکشنبه

Az tokhme tarake ye Tactic war designer

لیشام جان اول این که امیدوارم که هیچ جنگی رخ نده، دوم این که اگر ملت ایران کمی جرات و شهامت ایرانی‌صفت پیدا کنه و به جای این که توی خیابون یقه همدیگر رو بگیرن یا این که سر شرف کوروش بزرگ در فیلم‌های هالیوودی جر و بحث کنن یا توی تاکسی میتینگ سیاسی اجتماعی بدن عوض همه اینا یه سر برن جماران و قال قضیه رو بکنن که نه مادر تو و نه مادر هیچ جوون هوشمند ایرونی سیاه‌پوش نشه تمام عمرش و کمر هیچ پدر ایرانی زیر جسد بچه‌اش نشکنه. تو می‌دونی و همه‌مون که آدم‌های نرمالی هستیم و روح‌مون جهت صلح می‌ره از جنگ متنفریم و همه‌مون می‌دونیم که جنگ بده ولی برای اجتناب از این جنگ‌ها که جنگ‌های دولت‌مردان است تا جنگ ملت دیگه لزومی نداره که کسی شهید بده کافیه که یک جنگ روشنفکرانه راه بندازیم که تنها دشمن قدرت‌مندمون رو شکست بدیم و اونم بی‌سوادی و فقر فرهنگ قشر ایران است. تو قدم اول رو ورداشتی و از اون جهت که همیشه تو رو بچه فوق‌العاده باهوش و متفکری دیدم منتظر بودیم که چیزی از این باب در بلوگت نشر کنی. مرسی از پیش قدمی‌ات. نه تو سربازی خواهی رفت و نه هیچ بچه عاقل و فهمیده ایرونی. سربازی!!!! چه واژه‌ای!!! سر باختن به چه قیمتی... به قیمت این که یه مشت غول قدرت پول دارتر و زورمندتر بشن.


فرزام Email | URL | لینک دایم | ۸۶/۱/۱۹ - ۲۲:۲۸ - یکشنبه

ای بابا! خبرهای اینا بیشتر اسباب خنده است! دلت شور نزنه. بازم یه بازی دیگه است...
راستی عجیبه این حکایت آپ کردن‌های هم‌زمان ما هم در نوع خودش جالب شده...
در ضمن. اینایی که من می‌بینیم شاید ما رو اعزام کنن به ارتش دوست و برادر ایالات امریکی یا بریتانیایی... اما این اتفاقایی که تو می‌گی خیلی بعیده بیفته. یه چیزایی می‌خواد ـ که البته این جا نمی‌شه گفت چی ـ که اینا ندارن.

راستی یه کاری بکن این جا خودش به نحو مقتضی فارسی و انگلیسیش عوض بشه. سخته دیگه. نمی‌فهمی ما حال نداریم؟! این کد تصویرت هم جدیدا" خیلی مزخرف شده

لیشام: والا مي‌فهمم علاوه بر اين كه حال نداري يه چيز ديگه هم هستي كه البته اين‌جا نمي‌شه گفت P:
در مورد كد هم بايست بگم كه خيلي هم باحال‌تر شده. كلي وقت گذاشتم سرش برنامه‌نويسي كردم تا اين ازش دراومد...



نام
ایمیل
وبسایت/وبلاگ http://
عنوان پیام
متن پیام
کد تصویر را وارد کنید

Google+ By Lisham Shahbazian