وبلاگ

 

 

<  حق الناف   |  آخرین نوشته‌ها  |  :)  >

 

گاهی فکر می‌کنم که تایپ کردن ذهن آدم رو هم تنبل می‌کنه. نوشتن با قلم روی کاغذ به خصوص اگه کاهی باشه، یه حس دیگه‌ای داره. یه جورایی احساس می‌کنم که تایپ کردن مستقیم اون چه که توی ذهنم هست، بخشی از انرژی نهفته در لابلای حرف‌هام رو فیلتر می‌کنه. نمی‌ذاره همه‌ی حرفم رو دیگران هم بخونن حتی اگه بهشون مستقیم هم اشاره نکرده باشم. البته شاید این اشتباه باشه ولی به هر صورت چنین چیزی گاهی ذهنم رو مشغول می‌کنه.

دو سه سال پیش تا دیروقت خونه‌ی استادم بودم. استادم برنامه‌ای نوشته بود که وقتی کلمه یا جمله‌ای رو بهش می‌دادی، یه سری جمع‌بندی‌ها ارایه می‌کرد که به درد علم حروف و اعداد می‌خورد. برنامه اشکالی داشت و من و ایشون سعی می‌کردیم که این اشکال رو رفع کنیم. تقریباً سه ساعتی کار کردیم و آخر سر هم درست نشد.

چند وقت بعدش که ایشون رو دیدم، تعریف کرد که فردا صبحش استاد ایشون ـ که کراماتی دارن ـ زنگ زده بودن و سؤال کرده بودن که: شما داشتین دی‌شب چی کار می‌کردین؟ جواب دادن که: هیچی! گفتن که: نه! داشتین یه کارهایی می‌کردین! ناچار براشون قصه‌ی برنامه‌ی کامپیوتری رو گفتن. استاد ایشون هم فرمودن که: نکنین این کارها رو. برای مسایل این چنینی با قلم و کاغذ کار کنین.

هر بار که این قصه رو به یاد می‌آرم اول یاد "و القلم و ما یسطرون" می‌افتم و بعدش هم یاد این می‌افتم که مدت‌هاست چیزی ننوشته‌ام...



پريناز URL | لینک دایم | ۸۶/۷/۱۷ - ۱۸:۰۱ - سه‌شنبه

اغما

سلام
درباره فيلم اغما مطلبی تحليلی نوشتم که خوشحال می‌شم شما هم نگاه کنيد و نظرتون را بدين.


خدایار لینک دایم | ۸۶/۷/۱۵ - ۱۵:۳۴ - یکشنبه

اعجبنی القلم
قلم تو آش جو خوب میشه

لیشام: آخ آخ نگو نگو...


امین ف URL | لینک دایم | ۸۶/۷/۱۵ - ۸:۳۶ - یکشنبه

آره خیلی بار سر زدم ببینم نوشتی یا نه، و واقعا حیف بود نمی‌نوشتی


sadra لینک دایم | ۸۶/۷/۱۴ - ۲۱:۴۷ - شنبه

می‌شه با قلم رو کاغذ نوشت بعد تایپ کرد. این طوری حس نوشتن حفظ می‌شه، فقط "دست خط" از بین می‌ره.


فرزام Email | URL | لینک دایم | ۸۶/۷/۱۴ - ۱۵:۵۸ - شنبه

بابا‍‍! قلم!

ببين ليشام جان! تو بنويس! با كي بورد، با قلم، با خودكار، خودنويس، روان‌نويس، ني، پر كلاغ، قلم و تيشه و... هر چي كه باشه! فقط بنويس! پرت و پلا هم نگو ديگه. از خط جواديه هم بيا بيرون!... فقط بنويس!

لیشام: سمعا و طاعتاً. البته غم نان اگر بگذارد...


شیپورچی URL | لینک دایم | ۸۶/۷/۱۴ - ۱۵:۲۹ - شنبه

من کاغذ کاهی را تحمل نکردم

سلام لیشام جان. نوشتن روی کاغذ تمرکز آدم رو بیشتر می‌کنه. من اخیراً یک چیز خیلی مهم رو با تمرکز هر چه تمام‌تر نوشتم. اون هم روی یک تکه کاغذ کاهی!! خیلی خوب شده بود. باید به یکی می‌دادمش. اما نتونستم. بعضی وقت‌ها بهتره همون کلمات بدون تمرکز و معمولی فیلتر شده رو بگیم. لیشام، کاغذ کاهی وقتی می‌سوزه، از هم وا نمی‌ره!

لیشام: يحتمل دل بنده هم از اخلاف كاغذ كاهي باشد، تا به حال خيلي سوخته ولي حسب ظاهر وا نرفته ؛)


كاوه لینک دایم | ۸۶/۷/۱۴ - ۹:۱۲ - شنبه

البته به قول معروف "اونجورم ميشه"! آما اخوي جان من! وقتي بحث رسانه و مخاطب باشد قضايا اندكي به طوري ديگر كار ميكند. به اين معنا كه وقتي شما تايپ ميكني، تمركز بيشتري داري بر آنچه كه داري ميگويي، نه آنچه كه ميخواهي بگويي. بيان ديگرش اين است كه مفروضات و فضاهاي شخصي - كه متاسفانه اغلبمان آنها را پيش فرض قلمداد ميكنيم - حتي الامكان حذف شده؛ به جايش كلامي آشنا و عمومي مينشيند كه ميتواند حتي از مرزهاي يك اجتماع محدود هم فراتر رود. از اين است كه اكثر نويسندگان نوشتن را به واسطه ماشين تحرير به انجام ميآورند. البته شايد فقره شعر كمي تفاوت كند. اما باز هم اديت كردن و قوام آوردن متن به مدد ماشين تحرير، آنرا به خوبي ميپزد و از فرديتي كه بي اذن ما كلماتمان را ميآلايد پاك ميكند. البته آنچه تو بنويسي مهر تو را دارد. ولي اين بدان معنا نيست كه مثلا من عاجز از فهم متن تو باشم. اين مهم است.



نام
ایمیل
وبسایت/وبلاگ http://
عنوان پیام
متن پیام
کد تصویر را وارد کنید

Google+ By Lisham Shahbazian