وبلاگ

 

 

وقتی که دستم به سه‌تار نمی‌رود برای مدتی طولانی، خوب احساسش می‌کنم که انگار به خوابی طولانی رفته باشد و بیدار و هوشیار شدنش نیز زمان می‌خواهد. همین می‌شود که وقتی دستش می‌گیرم، طول می‌کشد صدایش گوش‌نواز و دل‌نشین شود. داشتم فکر می‌کردم که با این حال، مردنی برایش در کار نیست اگر اقتضائات فیزیکی و قوانین مبتنی بر وجه شر جهان اجازه دهد.

به هر ترتیب چندین سال هم اگر نخواند، باز آخرش این نمی‌شود که از حیز سه‌تار بودگی ساقط شود. باز می‌شود بر او پرده و سیم بست و نواخت؛ به نوایش شادمانی کرد و به زمانش در گوشه‌ی تنهایی گریست.

اما خیلی چیزها این طور نیستند. تعریف‌شان اجازه نمی‌دهد این طور باشند. زمان، جزیی از تعریف‌شان است؛ تغییر نیز. همین که رهایش‌شان کنی به حال خودشان، آن‌ها نیز رها می‌شوند و می‌افتند؛ اول به رخت خواب، بعدش به رخت مرگ. حالا شاید این بین درجات دیگری از مقامات نیز باشد که من ندانم. برای من، وبلاگ نیز از این جنس است.

به هر دلیل مدت‌هاست که دستم نمی‌رود به نوشتن. همین شده که احساس می‌کنم که خواب آلود است، رخوت گرفته و بی‌نکته و بی‌حرف. از سوی دیگر، به هر دلیل دوست ندارم که این گونه بماند و بارها در این چند ماه سعی کرده‌ام که غیر از این باشد اما...

اما همین گونه بماند، زود است مردنش...


پ.ن. البته منظور حقیر ابدا این نیست که بخواهم به زور بمیرانمش...



Masoud Email | URL | لینک دایم | ۸۷/۱۱/۲۳ - ۲۱:۱۹ - چهارشنبه

تصدیق

بنده در تایید عرض شما این شعر خواجه حافظ کهگیلویه و بویر احمدی به ذهن مبارکم خطور کرد:
دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم من به خدا قسم خدا را


هادی URL | لینک دایم | ۸۷/۱۱/۲۲ - ۱:۰۲ - سه‌شنبه

از در درآمدی و ...

لیشام عزیز
اولا بازآمدنت خجسته باد!
ثانیا تولدت فرخنده باد!
ثالثا نبینم غمگین باشی، همفکری دوست داری عزیزم؟


گلنوش لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۷ - ۸:۳۸ - پنج‌شنبه

سلام

هیچ وقت قلمتو زمین نذار . اون هم توی این زمونه . که آدم هرچی میخواد نمی بینه هرچی می بینه نمیخواد . بالاخره هرکی باید یه جوری به بقیه کمک کنه . هر کسی یه ماموریتی داره . شما هم با نوشته هات به خیلیا کمک میکنی . تعارف نمی کنم .به قول حافظ شیراز
مغنی کجایی به گلبانگ رود(سه تار).... بخوان و بزن آن نوآیین سرود... چنان برکش آواز خنیاگری..........که ناهید چنگی به رقص آوری


حميد Email | لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۳ - ۱۷:۵۵ - یکشنبه

يك سلام از يك آشناي قديمي

سلام ليشام عزيز ،
راستش فكر نمي كنم من را به اين آسوني به خاطر بياري ، سر نخ اينكه حدود ده سالي است كه ملاقاتت نكردم ولي قبلتر يك سالي با هم يه جا كار مي كرديم!
ديگه اينكه دوسال پيش خيلي اتفاقي اين وب لاگ را پيدا كردم و بعد از اون گاهي سري به اين جا مي زنم و راستش هميشه يه نيرويي باعث اين اتفاق مي شده و اون اينه كه با شناختي كه از روحيه تو دارم يه نوع انرژي مثبت در نوشته هات حس مي كنم .
ليشام جان توصيه من اينه كه براي همه ما پيش مياد كه گاهي تو پستي بلنديا خسته بشيم اما به نظرم اين مهمه كه مسير گم نشه.
نظرت چيه ؟


راه میانبر لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۳ - ۱۲:۴۹ - یکشنبه

ا یادم رفت. راستی تولدت هم مبارک!


کیانوش لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۱ - ۱۳:۲۶ - جمعه

تـولدت مـبارک

دل سراپرده محبت اوست....دیده آیینه دار طلعت اوست
من که سر درنیاورم به دو کون....گردنم زیر بار منت اوست
تو و طوبی و ما و قامت یار....فکر هر کس به قدر همت اوست
گر من آلوده دامنم چه عجب....همه عالم گواه عصمت اوست
من که باشم در آن حرم که صبا....پرده دار حریم حرمت اوست
بی خیالش مباد منظر چشم....زان که این گوشه جای خلوت اوست
هر گل نو که شد چمن آرای....ز اثر رنگ و بوی صحبت اوست
دور مجنون گذشت و نوبت ماست....هر کسی پنج روز نوبت اوست
ملکت عاشقی و گنج طرب....هر چه دارم ز یمن همت اوست
من و دل گر فدا شدیم چه باک....غرض اندر میان سلامت اوست
فقر ظاهر مبین که حافظ را....سینه گنجینه محبت اوست


اینهم کادوی تولدت


شیپورچی URL | لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۱ - ۱۱:۱۲ - جمعه

سلام به لیشام عزیز. بابا بعد از این همه مدت هم که چیزی می نویسید چرا این قدر غمگین؟


rira لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۱ - ۱۰:۱۹ - جمعه

سلام

ازهرچه حرف مردن و میراندن که بگذریم سخن تولد خوشتر است!تولدت مبارک لیشام گرامی..شاد و موفق باشی در تمام زندگی

لیشام: ممنون و ممنون ریرای عزیز :) با داشتن دوست خوبی مثل تو آدم دلگرم می‌شه


راه میانبر URL | لینک دایم | ۸۷/۱۱/۱۰ - ۱۰:۵۷ - پنج‌شنبه

سخت نگیر

درست میشه. ولی اگر دیگر نخواستی بنویسی، بگذار این وبلاگ همینطوری بمونه که ما سر بزنیم و مطالبش رو مرور کنیم.


فرزام URL | لینک دایم | ۸۷/۱۱/۷ - ۱۳:۳۸ - دوشنبه

هيچوقت مرگ زودهنگام آلت موسيقي خوشايند نيست! اما خب اگر استفاده نكني هينطور مي شه! از خدايار ياد بگير...!


کیانوش لینک دایم | ۸۷/۱۱/۶ - ۱۴:۳۴ - یکشنبه

درود به لیشام گرامی

هر چیزیکه بهش رسیدگی نشه بالاخره دیر یا زود می میره، حتی همون سه تار !! آدم هم نمی تونه به هـمه چیز رسیدگی کـنه، شاید بهـتر باشه یکسری اولویت در نـظر گـرفت و طبق اون پیش رفت، حالا اگر توی این اولویت ها چیز هایی مهمتر از وبلاگنویسی وجود دارند البته که از بدشانی ماست ولی...

زندگی خیلی جدی تر از اونیه که آدم دلش میخواد، نـه؟



نام
ایمیل
وبسایت/وبلاگ http://
عنوان پیام
متن پیام
کد تصویر را وارد کنید

Google+ By Lisham Shahbazian