لیشام: خواهش می‌شود 🙂

لیشام: با توجه به عدم توانایی ذهنی در درک مسایل و مشکلات، متوسل می‌شوم به حضرت حافظ که می‌فرمایند: حافظا! تکیه بر ایام چو سهوست و خطا ـ من چرا عشرت امروز به فردا فکنم… خاصه این که کاری هم از دستم بر نمی‌آد… حالا که قراره دهان‌مون آسفالت شه، چرا از همینی که دارم لذت نبرم؟

لیشام: ای بابا! شما که جزو اولین نفرایی بودین که شیرینیش رو خوردین… D:

لیشام: کیوان عزیز. شما هم مثل سایر دوستان، به حقیر لطف دارین، ممنونم 🙂
ریختم به حساب! البته یه مشکلی که همیشه برای من در این مورد وجود داشته اینه که چی رو باید بریزم به حساب. ولی خوب، چون دوستان اصرار دارن، بنده هم می‌ریزم به حساب D:
یه وقت هست یه مؤسسه‌ای غیرانتفاعیه، شرایط غیرانتفاعی بودنش رو هم داره، احتمالاً مشکل اصولی‌یی براش پیش نمی‌آد. می‌شه راجع به این شرایط بحث کرد، اما واقعاً درک نمی‌کنم، وقتی که اکثر این شرایط مهیا نیست، چه اصراریه که همچنان زور بزنیم تا به خودمون بقبولونیم که هست! تمامی تناقض‌هایی که واقع می‌شه در عمل‌کرد انتفاعی‌مون نسبت به تئوری‌های غیرانتفاعی بودن‌مون، حاصل عدم واقع‌بینی و یک نوع نگرش انتزاعیه به خیلی از مسایل، و ریشه‌ای‌ترِ اون، حاصل تربیت غلطیه که… واقعاً حال و حوصله ندارم… بی‌خیال… حالا که دور همیم، به‌تره یه چای مشتی بخوریم، پایه‌ای؟…
البته رشد خیارها قطعاً در یدقدرت حقیر نیست، اگه بود که واسه سالاد امشب مجبور نبودم پول خیار بدم ,)

لیشام: مژده‌ی عزیز. تادیشب که میل‌هام رو کامل چک کردم میلی از شما دریافت نکرده بودم. عموماً هم ای‌میل‌هام رو بی‌پاسخ نمی‌ذارم و کم پیش می‌آد که به خاطر اشتغال چیزی رو از قلم بندازم. به هر صورت اگر کوتاهی از بنده بوده، عذر می‌خوام. ترجیحاً با ای‌میل یاهوی من مکاتبه کنین lisham_sh@yahoo.com

لیشام: قطعاً فرمایش‌های شما لطف طبع بزرگ‌وارتون رو به حقیر می‌رسونه و گر نه ما خودمون هم می‌دونیم که خبری نیست!! به هر صورت ممنونم ریرای عزیز… البته بنده می‌خواستم جمله‌ی آخر رو در باب شغل شریف چوپانی به مصداق بگیرم ولی دیدم که خیلی خیلی ضایع می‌شه، و چون ما هم تصمیم گرفتیم که دیگه حرف سیاسی از خودمون در نکنیم، دست به دامن خیار شدیم D:

لیشام: خوب البته این یه بحث دیگه‌ایه که صد در صد با اون موافقم. ممنونم 🙂

لیشام: ممنونم بهار عزیز… حالا سنم می‌خوره به طرز فکرم؟ یا هنوز بچه‌ترم از اون که بشه با من بحث کرد P:؟… ضمناً به نظرم رسید یه تذکر آیین‌نامه‌ای بدم که درسته من وارد ۲۹امین سال زندگیم شدم ولی فی الواقع ۲۸ سالمه ,) گفتم که گفته باشم! به هر صورت یه سال هم یه ساله…

لیشام: آآآی دست رو دلم نذار که خونه… دلم نافرم تنگ شده براش…