لیشام: و علیکم السلام

لیشام: چاکریم!…

لیشام: ایشالا یه شب که مهمون ما باشین تو ورامین، تا صبح که نخوابیدین بهتون می‌گم که یه پشه چه‌قدر می‌تونه ویز ویز کنه! دیومندش! حقیر به هیچ عنوان در خوردن پشه صاحب سبک نبوده، نیستم و نخواهم بود فلذا ادعایی نداشته اما همچنان ویز ویز پشه را در مری‌مان احساس می‌نماییم P:

لیشام: ممنون از آرزوهای خوب شما بهار عزیز 🙂 بازم از این دعاهای خوب خوب بکنین ,) نمی‌دونم چرا احساس کردم در اون لحظه ایشون آقای مارمولک هستن! به هر صورت به نظر می‌رسید که توی اون لحظه شأن آقاها رو داشتن… تازه یه چیز دیگه هم دیشب دیدم. شکار عنکبوتی که یک مگس رو گرفت. نه توی تار عنکبوت هاااا… این عنکبوت‌هایی هستن که خیلی سریع می‌پرن و رنگ‌شون اصولاً کمرنگه و به خاکی می‌زنه، یکی از اونا پرید رو کله‌ی یه مگس تقریباً هم هیکل خودش و شکارش کرد. انصافاً این هم هیجان انگیز بود 🙂

لیشام: راحت باش آبجی! دانستم…