لیشام: ممنون نگار عزیز 🙂 ما هم برای شما سالیانی سرشار از شادی و سربلندی و تن‌درستی رو آرزو داریم

علی کوچیکه رأی نمیده، علی کوچیکه رأی نمیده
واسه چی بده، نه نمیده
وختی خرا قطارن، رو کول ما سوارن
وختی همه رد شدن، تمومشون بد شدن
وختی که لیستا آب رفت، تو فاضلاب تالاب رفت
وختی میگن رأی بدین، اما به ممد ندین
چرا بره رأی بده
کاغذای تیکه پاره، مملکت بیچاره
مدیرای قلنبه، لپای گلی، یه دنبه
بشکه نفت صد دلار، خورجینو ور دار بیار
خلاصه علی شاکیه، نامزد مجلس کیه
اما علی غافلی! تند میری آی فلفلی!
این دفه گاف آوردیم، لگن وزیر رو بردیم
اتول وزیر خرابه، روغنش آی پر آبه
داره میره توی دره، رانندشم یه بره
ضریب هوشیش منفیه، شوفرشم منگیه
مسافراش ما هستیم، در آغلو نبستیم
دفه پیشو یادت میآد، گفتیم بزار باد بیاد
گفتیم چه حالت خوشه، شدی آتیش فشفشه
در آغل واموندش، گوسفند رو گرگه بردش
نه که بگم نامردا، این دفه عین ماهن
نه که بگم مف خورا، بیچاره و رو سیاهن
این دفه هم همون آش، همون کاسه، همون ماش
اما تو دره رفتن، بده علی، از ما گفتن
شاید یکیشون بترسه، برونه آسه آسه
تو دره گوشت کوبیده، وزیر فشنگ ندیده
حموم خون تو داشبورد، دلال اسلحه خورد
بشکه نف صد دلار، خورجینو ور دار بیار

نفرتم را روی برگ رای مینویسم

قضیه شده مثل مسبقه‌ای که زمین و داور و قوانین با میزبان و به انتخاب(انتصاب) میزبان است. علاوه بر آن دست رقیب را هم می‌بندند بعد می‌گویند حالا بازی کنید. فکر کنم در این شرایط بازی کردن معادل همان … است.
به قول یارو گفتنی ایستادن و کتک خوردن و ذلت کشیدن به یا فرار و ذلت کشیدن؟؟!! لااقل کتک نمی‌خوریم