ری‌را جـان مـن هم سلام گرم و مفصل دارم خـدمــتت و دلم هم برات تـنگیده بــخدا… چـه کـنم که گـرفتار کارم و شرمنده دوستان (هـمه دوستان) اما دیگه فعلاً کاریش نـمی‌شه کرد

راستی شماها این طرف‌ها نمیاین؟؟

آهـــا… مـن تازه هـمین الان دوزاریم افـتاد که تـولید چـــس فــیل رابــطه مســتقیم باگـرم بودن دمـ کونش داره :))

لیشام: خداوکیلی باهاش درس برداشتی یا نه؟!!!!

لیشام: من هم به این کار ندارم که به فیل کار نداری، اما باید بگم که من واسه این که با این بابا درس نگیرم، سه ترم عقب افتادم، پس بدون و آگاه باش که استاد من نبوده، نیست و امیدوارم که هرگز نباشه؛ به هر ترتیب وزیر که شد دیگه فرقی نداره استاد من و شما بوده یا نبوده، اون وقت، شیرین ۱۵ میلیون “بچه” در اختیارشن…
بماند…

لیشام: اصولا درک وجنات سوژه‌ی مورد بحث ربطی به دهه‌ی سی و شعور و فهم نداره؛ چون این گونه وجنات تو چشم رفتنی هستن، نیاز به تحلیل و فسفر سوزوندن ندارن. خلاصه اینه که راحت باش داداش 🙂

لیشام: سلام دکتر 🙂 شما ببخشین ما رو که این قد بی‌تربیتی در کردیم از خودمون. البته این که غنیمتی هست یا نه، بنده مطلقا نمی‌تونم نظری بدم ولی خودت هم خوب می‌دونی که ماتحت فیل چه سوژه‌ی نابیه ؛)

لیشام: میثم جان! بنده را ببخشایید که در این فضای بی‌ادبی حاکم شده بر وبلاگ‌مان، ادب و متانت شما را لبیک می‌گوییم. شما همواره در حق حقیر لطف نظر داشته‌اید. بزرگ‌واری‌تان است که این چنین بنده‌نوازی می‌فرمایید. ان شاء الله عروسی‌تان، خودم بیایم حرکات موزون انجام دهم. شاد باشید 🙂