لیشام: دوست عزیزمان راه گم کرده، کسی راه می‌داند راهنماییش کند

لیشام: سلام نیکوی عزیز، همین که وجود پربرکت سرکار، موجبات شادی و فرح خاطر حداقل دویست نفر را فراهم آورده نماینده‌ی نیکویی‌ست ؛)

لیشام: رونی فعلاً رفته اتریش تا از اون جا برای اقامت آمریکا اقدام کنه، البته به برکت اقلیت مذهبی بودنش
به میمنت نخودچی خوردن دوستان خوبی چون شما، با قلبی مطمئن به سوی خدای خویش بازخواهیم گشت P: لطف کنین به این کار شریف ادامه بدین
عکس به این خوبی ازش گذاشتم که، چشه مگه؟ تازشم خیلی دلش بخواد…
البته حقیر هم به نوبه‌ی خودم کلی سر کار رفتم با این کامنت‌هاتون. اولش که ندیده بودم ای‌میل‌تون رو همش توی کف بودم که این نیکول کیه. ما یه نیکول بیش‌تر نمی‌شناسیم اون هم نیکول کیدمن هست که تا جایی که می‌دونم حتی بر حسب اتفاق هم نمی‌تونه بیاد این‌جا فارسی بتایپه… تا چشمم افتاد به نشانی ای‌میل‌تون گفتم که ای بابا، این که نیکوی خودمونه ـ البته جسارت نشه حضورتون؛ متأسفانه بنده به همان بی‌تربیتی هستم که بودم ؛)

لیشام: اصلا جالب نبود…

لیشام: تو من رو دیوونه کردی خدایار با این خاطره… یادت می‌آد صبح از سرما بیدار شدیم دیدیم رونی پتو رو از روی کرسی کشیده، پیچیده دور خودش…