لیشام: سلام دوست ندیده، آرش عزیز 🙂 ممنون از لینک‌هاتون

لیشام: واقعاً یه تیکه از بهشته…

لیشام: سلام، بهار خانوم و کیانوش خانوم، من نمی‌دونم که کدوم‌تون همونی هستین که اون یکی فکر می‌کنه همونی هست که باید باشه؛ ولی به هر حال حتی اگه اونی نباشین که اون یکی فکر نکنه که اونی هستین که اون یکی دیگه گفته، باز هم خیلی خوبه که اون جوری که من فکر می‌کنم از اون کامنت‌های خوب می‌ذارین و اون یکی که شما فکر نمی‌کنین همونی که شما فکر می‌کنید باشه، باشه، می‌آد و کامنت می‌ذاره. در نهایت عارض به حضور همه‌ی اونایی که فکر می‌کنن که اونای دیگه اونایی هستن یا نیستن که فکر می‌کنن، اطمینان می‌دم به همه‌تون که بنده همونی هستم که شما فکر می‌کنید 🙂 مخلصیم جمیعاً

لیشام: نخست آن که آستین ما قابل این حرفا نیست! ما خودمون هم دست‌مون به آستین خودمون نمی‌رسه، دوم آن که اصلا مهم نیست که خرما قبلا بر نخیل بوده یا خیر، این جا که توی جعبه هستن و دم افطار هم در شکم مبارک‌مان ؛)

لوتو رو هم که من نبردم D: حالا جواب من رو کی می‌ده؟؟ لیشام یا بهار؟؟

راستی بهار عزیز (اگر همون بهاری هستی که من فکر می‌کنم) “ری را” راست می‌گه‌ها… نه خبر؟؟؟ اون ایمیل که پارسال وعده‌اش رو داده بودی کی می‌فرستی پس؟؟

لیشام: اِهکی! شوما لوتو برنده نشدین، ما بایست جواب پس بدیم؟؟ عجب روزگاری شده هااااا… ما وظیفه‌مون این بود که فقط دعا کنیم و در بند آن مباشیم که نشنید یا شنید ؛)

لیشام: سلام، لطف دارین شما، ممنون 🙂 شما نیز شاد و پیروز باشید

لیشام: سلام بر اویس بزرگ! بسیار شادمان کردی ما را اویس جان به این آرزوهای خوب که در دل داری. ما هم به همچنان! آرزومندیم دولت شادی همه‌ی عزیزان را…
و اما در باب ماهی‌گیری؛ التفات نفرمودید اویس جان! عرض کرده بودیم که ماهی‌گیری بهانه است و بس. غرض، کرشمه‌ی حسن است عزیز دل برادر. حالا گاهی می‌گیریم و گاه نه. اصلا چه اهمیت دارد. مهم آن حس شنگولانه‌ای است وقتی که در آغوش طبیعتی، در وجودت تپیدن می‌گیرد. خواستیم آن را حس را شریک کنیم. حالا تو چسبیده‌ای به ماهی‌های نگرفته‌ی ما…
ایشالا همین نزدیکی‌ها دوباره بنشینیم و به دیوان حافظ تفأل بزنیم 🙂

لیشام: سلام و سلام به ری‌رای عزیز، مثل همیشه به بنده لطف دارین، ممنونم 🙂

لیشام: سلام، متعاقباً آرزوی قبولی طاعات و عبادات داریم برای شما از درگاه حضرت حق 🙂