دیدگاه‌ها برای: شوش‌گیر شدیم رفت…

توسط: واکنش

واکنش — Mon, 16 Jun 2008 16:55:03 +0000

والا من از شنیدنش انگشت به دهن موندم! چه برسه به خانواده‌ی شما از دیدنش!

توسط: علی چلچله

علی چلچله — Tue, 10 Jun 2008 12:48:40 +0000

ای بر حدث حدثی چنین بر خبث ذات اشقیا
ای در زمین دشمنان تیری به چشم افراسیا
نومید کرده شیر را از خود رمیده پیر را
جاوید و رقاص آمده بیلاخ او کاکنون "بیا..."
فحشی اگر دادی ورا آن فحش تو خوش صحبتی
لعنی اگر کردی ورا رودی به خاک شوشیا
مردانه رفتی بر سرش شمشیر لفظت در دلش
تن چون حبیب مظهری تازان به دشت کربلا
کی غم بود چون دل بود خواهد بگوید هرکسی
کی هر کسی داند غمی در کنه جان اوصیا

توسط: کیانوش

کیانوش — Wed, 04 Jun 2008 09:50:11 +0000

اصولاً باید فاصـله با ماشین جلوئی (در ایران ماشین بغلی و پشتی و جلوئی و بالاسـری…) را جـوری رعایت کرد که از این نـزدیکی های مشـــکـوک جلوگیری شـود. در هـمین راسـتا بـنده هــرگز در تـهران رانـندگی نــمی کـنـم چـون با این توصیفاتی که خـودمان عـرض کردیم باید وسـط خیابان بایـستم و هیچ تکانی نخورم مبادا فاصـله از دست در بره
😀

توسط: خدایار

خدایار — Sat, 24 May 2008 11:14:24 +0000

تو مولانای زمانی

توسط: راه میانبر

راه میانبر — Sat, 24 May 2008 10:49:25 +0000

میدونی لیشام جان که در راستای اشاعه فرهنگ منحط غرب و اینکه مردم خیلی فیلم خارجی میبینند و همچنین فوتبال و ورزش خارجی زیاد میبینند، مدتیه انگشت شست کاربردش رو داره از دست میده و بیشتر -خصوصا در میادین ورزشی- به عنوان انگشت -دمت گرم، عجب پاسی بود، موفق باشی و … – داره تبدیل میشه. من فکر میکنم اون پیکان جوانانه هم از همین تغییر فرهنگ یافته ها باشه و فکر کرده شما خصوصا با توجه به ظاهر اتوکشیده و مرتبت، یک غربزده ای بیش نیستی و داری ازش تقدیر و تشکر میکنی و به همین دلیله که پیاده نشده. اینگونه مواقع بهتره از انگشت وسط استفاد کنی که کاملا وجهه بین المللی داشته باشه و احتمال هرگونه سوء تفاهم رو از بین ببره.

توسط: کاوه

کاوه — Tue, 20 May 2008 10:24:52 +0000

انگشت خود بر کرده‌ای، از شوشیان سر کرده‌ای
بر گرد ناف شوشسر، کاری خفن‌تر کرده‌ای
هین جان ما آباد شد، عقد سر دل باز شد
بیلاخ ما هموار شد، راهی به دل وا برده‌ای
آواز خشم و خیش تو، خیشد به روی شوشیان
زین مردکان سست بن، خوش حالشان بگرفته‌ای
اول به برق چشم تو، واماند وی از خشم تو
پرهیب ریش و پشم تو، گویی که رستم بوده‌ای
اثبات بیلاخ مرا، رقصیدن انگشت تو
با کار ناب خویشتن، حالی به جان آورده‌ای

لیشام: از دست تو کاوه :)))))

توسط: حامد

حامد — Sun, 18 May 2008 19:07:17 +0000

اصلا ناراحت نباش رفیق، قانون اون فضا می‌طلبه، اونجا اگه این کارو نکنی اعصابت آروم نمی‌گیره، تو دلت عقده می‌شه.
بعضی موقع‌ها ضایع شدن هم حال می‌ده بخصوص این که انتظارها خیلی بالا نمیره.
قربوست

لیشام: حرف، حرف رفیقه! زمین خورده‌ایم اساسا داش حامد :)

توسط: شهید مهدی

شهید مهدی — Sun, 18 May 2008 14:13:05 +0000

لیشام عزیز
اگر تا به حال تصور شما این بوده که آن انگشت محترم (شاید هم محترمه) کاربرد دیگری دارد، باید عرض کنم که خطا رفته‌ای برادر. آن انگشت (تفاوتی ندارد در کدام دست) تنها به همان منظور طراحی گردیده و استفاده‌های دیگر آن تنها بهانه است. مخصوصا در این برهه خاص از تاریخ پرشکوه ایران.
زیاد به فکر گناهش نباش. من شخصا شفاعتت می‌کنم.

لیشام: السلام علیک یا شهید! یا مهدی! ما از آن موقع که شما فرمودید بی‌مهابا از این انگشت استفاده نموده و به لطف خدا جواب گرفته‌ایم. صد البته که همه‌ی این‌ها به پشتوانه‌ی امید به شفاعت شما صورت گرفته؛ نکناد روزی که سر پل صراط جاخالی بدهید ؛)

توسط: شیپورچی

شیپورچی — Thu, 15 May 2008 13:29:41 +0000

سلام لیشام جان... امید که آن یکی انگشتت خوب باشه! آقا من باب دفاع از چند تا بر و بچز آشنا باید عرض کنم که اتفاقاً بچه‌های اونورا(!) خیلی هم بچه‌های پری هستند... بنده چند چهارراه بالاتر (قبلاً سه راه بود) با بعضی‌هاشان سلام و علیکی داشتم و الحق که آدمهای خوبی بودند... این رو نوشتم که بگم هر جایی آدم خوب و بد داره!!!

لیشام: ای آقاااا ما که نگفتیم همه بدند آن‌جا، اما به هر ترتیب فضای آن‌جا متفاوت است با فضای پژوهشگاه P:

توسط: خدایار

خدایار — Tue, 13 May 2008 19:06:57 +0000

خیلی باحال بود.
یه قضیه تقریبا مشابه دارم، بعد از مدتها یه بار تلویزیون رو روشن کردم، نمی‌دونم چرا رفتم رو کانال‌های جمهوری اسلامی چند تا کانال عوض کردم و از بس مزخرف دیدم و شنیدم تو عرض کمتر از یه دقیقه که یه ……….. گفتم بدون اینکه حواسم باشه با خانواده نشستیم دور هم.