لیشام: آخه من چه‌کاره بیدم این وسط که سراغش رو از من می‌گیری؟…

لیشام: :(( علی عزیز… دست رو دلم نذار که از این چیزا خیلی دیدیم… ما گفتیم که تو خود بخوانی حدیث مفصل از این مجمل…

لیشام: آآآآی گفتی سینا جان، آآآآآآخ گفتی سینا جان…

لیشام: ممنون از تبریک‌تون ساحل عزیز و همین‌طور از این آقای خرسی که لطف کرده بودین 🙂

لیشام: معلومه که نافرم شاکی هستی ری‌را جان، پیشنهاد می‌کنم که مثل بنده، تشریف ببرین یه چای توپ و خوشرنگ واسه خودتون بریزین و بعد، در حالی که به رقص بخارش نگاه می‌کنی و خودتون رو رها می‌کنین در رنگ زیباش، سعی کنین که بی‌خیال همه چیز شین! ضمناً! این فرمایش شما در مورد عقد و این جور چیزا کمی کار بنده رو سخت می‌کنه هر چند که متأسفانه خاطرات هم در این باره کم نیست D:

لیشام: همای اوج سعادت به دام ما افتد ـ اگر تو را گذری بر مقام ما افتد، که ظاهراً هم افتاد ,)

لیشام: مرسی بهنام جان. این کارهای ما هم که تا حالا پیش رفته، از برکت مشورت با چند تا از همین کلمه‌هایی که فرمودید، بوده. مشکلی تا حال پیش نیومده، مسأله‌ای که دارم اینه که کل سیستم یه جورایی داره شاس می‌زنه که ظاهراً شما هم می‌فرماین که یه قانون کلیه ,)

لیشام: تو این مملکت دیگه گذشت زمان بی‌مفهومه چون همه چیز برعکسه از جمله زمان، چیزی که سخته… بی‌خیال! به‌تره به مهمونی پنج‌شنبه فکر کنم 🙂

لیشام: راست می‌گی! الکی که نیس…