لیشام: نه واقعاً چرا؟… ها؟… چرا؟…

لیشام: با این فضایی که تا به حال بر کامنت دوستان عزیز حاکم بوده، این چیزی که شما نوشتین اشتباهه فرزام جان! درستش “نوشتالوژیک” هست… ضمن، تو خودت می‌دونی که من خیلی باکلاسم. پس چرا مجبورم می‌کنی که ریا کنم، ها؟

لیشام: من چرا همچینک می‌شم… بی‌گی منو… همچین و همچینک می‌شم بی‌گی منو…

لیشام: :)) می‌شه یه چند تاش رو هم به من یاد بدی؟ جدی دارم می‌گم! من از مثبتی، دارم می‌پوسم، تصمیم دارم کمی هم حرف بی‌تربیتی یاد بگیرم… بعدشم، اصلاً شما می‌دونید موحدی ساوجی کی کی می‌باشن؟

لیشام: ضمن تشکر از کلیه‌ی ادب‌دوستان نشئه‌پرور که تمام هم و غم خود را بر این نهاده‌اند که حرمت این مفهوم الهی پاس داشته شود، بدین وسیله نتیجه‌ی تحقیقات و بررسی‌های نشئه‌گون خودم را به عرض می‌رسانم. اولاً که بنده پی‌پی خوردم که لغت نامأنوس از خودم درکردم! دوماً که ریرا درست فرمودند که لغت منتسب به مفهوم مذکور، نشأه یا نشئه است نه آن چه که حقیر در متن فوق انشا نمودم… کلاً حال داد. دور هم بودیم ,)

لیشام: ممنون ری‌رای عزیز، بسیار ممنونم از تذکرتون و از نظر لطف شما به این حقیر. در اسرع وقت اصلاحات مقتضی مبذول خواهد شد. ان شاء الله. ضمناً، وقتی عبارت “تذکر آیین‌نامه‌ای” رو خوندم ناخودآگاه شما رو در هیأت آقای موحدی ساوجی دیدم D:

لیشام: خیلی خوبه ولی ظاهراً که خیلی با این وضعیت فاصله داریم… حداقل خودم این جوریم…