لیشام: اولین از سمت راست، آخرین از سمت چپ 🙂 وسطی از هر دو طرف هم که عیال هستن ؛)

لیشام: ممنون امیر جان 🙂 دل و دماغی نیست برای نوشتن از وطن. بذار واسه یه وقتی که شکمم سیره، خونه‌ام رو گرفتم، ماشینم رو خریدم، دل‌هره‌ی گیر دادن نیروی انتظامی رو ندارم، قسطهام رو پرداخت کردم… اون موقع شاید بشه یه چیزایی رو گفت… یاد “غم نان اگر بگذارد” افتادم…

لیشام: درود و درود بر کیانوش عزیز. می‌خواستیم بگوییم علاوه بر این که دست‌پخت هم‌سربانو به غایت نیکوست بلکه باتوم ارسالی سرکار هم به غایت کاراست 🙂 ماهی‌های بی‌چاره را به طرفه العینی بی‌هوش می‌کند آن چنان که خودشان هم نمی‌فهمند از کجا چنین شده‌اند ؛)