امروز بازتاب مطلبی را از امام موسی صدر نقل کرده بود که بسیار زیبا بود. بسیار زیبا:
http://www.baztab.com/news/59200.php

پیشنهاد می‌کنم شما و دوستان‌تان آن را بخوانید:

… نبرد ما با اسراییل، ادامه نبرد امام حسین است. آن‌ها درباره حسین می‌گفتند: «خرج عن حده فقتل بسیف جده» (او از حد و حدود خود تجاوز کرد و با شمشیر جدش کشته شد.) این حکمی بود که در محکمه برای امام حسین صادر کردند. می‌گفتند چرا عصیان می‌کنی؟ چرا نمی‌گذاری مردم شادمان باشند؟ چرا نمی‌گذاری مردم نماز بگزارند و روزه بگیرند؟ حج بر جای آورند و زکات بپردازند؟ ای حسین چرا این کار را می‌کنی؟ از این همه نبرد و درگیری چه نتیجه‌ای می‌گیری؟
من آمده‌ام تا به شما هشدار دهم که اسرائیل هم همان حرف را می‌زند: بیایید با هم زندگی کنیم، بیاید با هم زندگی مسالمت آمیز داشته باشیم! آیا این حرف‌ها از دولتی که بر اساس اشغال‌گری و تعدی و طمع و زیاده‌خواهی است، پذیرفتنی است. اسرائیل می‌گوید من بالاتر از دیگر انسان‌ها هستم. همه آدمیان باید تحت سلطه من باشند. پس این نبرد امام حسین در عصر ماست. ما چیزی را از سلسله نبرد حق و باطل جدا نمی‌کنیم؛ چنان که به حسین در نبردش با یزید می‌گوییم: «السلام علیک یا وارث آدم صفوه الله»

کاوه عزیز، من در پی برتری‌جویی بر هیچ‌کس و از جمله شما نیستم. هیچ قدرت یا قدرتکی هم به هم نزده‌ام. اگر هم داستانی، آیه‌ای، حدیثی، چیزی هم عرضه می‌کنم به این خاطر است که زیاد مطالعه می‌کنم و دوست دارم بیش‌تر بدانم و بعد می‌بینم این آیات، احادیث و داستان‌ها ظرف مناسبی برای بیان گفته‌های من است. واقعاً مشکل شما با من این است که آیه و حدیث و داستان می‌گویم؟!

جناب لیشام نظراتش را می‌نویسد. من هم با ایشان آشنایی کوچکی دارم. مثل بقیه شما هم نظراتم را می‌گویم. ما در دانشگاه یک دکتر جعفری داریم که جناب لیشام حتماً ایشان را می‌شناسند؛ یک نقل قول زیبا از ایشان دارم که بلانسبت شما آن را عرض می‌کنم و امیدوارم آن را به خود نگیرید: اگر در یک سازمانی همه راضی و جو آرام باشد، یا همه دزدند و یا خواب.
البته این جا سازمان نیست و ما هم هم‌کار هم نیستیم. ولی همان‌طور که جناب لیشام این جا فضایی را ایجاد کرده‌اند که دیگران اظهار نظر کنند، من هم جزو همان دیگران هستم. من فکر می‌کنم اگر واقعاً در پی اظهار نظر باشیم و در پی رشد یکدیگر، به جای توهین به هم می‌توانیم افکار و عقایدمان را اصلاح کنیم.
در غیر این صورت، ایشان نظراتش را می‌نویسند و دوستان تایید و تشویق می‌کنند و بعد تمام. من که در این روند، رشدی نمی‌بینم.

مثلاً من قبلاً نوشتم اسرائیل اقتداری ندارد. جناب لیشام گفتند که سید حسن نصرالله از جنگ اظهار پشیمانی کرده‌اند. من هم برایش نوشتم که فارغ از این اظهار نظر، شکست خورده‌ی این جنگ، اسرائیل بود و اسرائیل نمی‌تواند در برابر ایران خودنمایی کند.

این یک گزاره است که سعی کردم با دلیلی آن را صحیح نشان دهم. ممکن است اشتباه کرده باشم. اما سعی کردم از مسیر استدلال خارج نشوم…
من و شما با هم فرق داریم، دیدمان با هم متفاوت است؛ تحصیلات‌مان با هم فرق دارد. فرهنگ‌مان احتمالاً متفاوت است. اما ورای این تفاوت‌ها، اگر در پی اصلاح هستیم، می‌توانیم روشی برای بحث داشته باشیم که هر دو طرف آن را بپذیرند. موافق نیستید؟!

لیشام: خوب البته این نشانه‌ی خوبیه مهدی عزیز، معمولاً این وقت‌ها که کمی شلوغ می‌شه اولین جایی که خبرایی هست همین پادگان‌هاست. بنده این رو به فال نیک می‌گیرم و به جای جنگ خودم را برای دو سال دیگه الف نون آماده می‌کنم P:

لیشام: سحر جان! اوضاع جاریه‌ی مملکت مفت خودشون P: توی این دوره زمونه، بی‌خبری خودش خوش خبریه 🙂

لیشام: ارادت‌مندیم 🙂 شما بزرگ‌وارید نیمای عزیز و گر نه وب نوشته‌ی فوق قابل این حرف‌ها نیز که تشکر بخواهد… در مورد جوراب چپ نیز یادآوری می‌گردد هنگام استفاده مسایل بهداشتی را به دقت مراعات بفرمایید…

لیشام: اصلا دوست ندارم فکرش رو هم بکنم. خدا نیاره اون روز رو…
تقریباً درک می‌کنم که چی می‌گی. حق داری کامران جان. حداقل اینه که ما در کنار خانواده‌مون هستیم. ایشالا هر چه زودتر درس‌تون تموم بشه و اون کاری که فکر می‌کنی درسته رو انجام بدی. آخه فقط موضوع حمله‌ی اسراییل و آمریکا نیست. کلا وضع مملکت بلبشو شده. ترس حقیقی من از جنگ داخلیه. با این اوضاعی که من می‌بینم، اصلا دور از ذهن نیست. حمله‌ی آمریکا هم می‌تونه مزید بر علت باشه. اگه بدونی چه گیس و گیس کشی هست بین کله‌گنده‌ها. خدا رحم کنه…

اما مـنظورم از این که نوشتم کشور دارا باید به فـکر امنیت مردم‌شون باشـند (چـنان‌چه در کشورهای آزاد مرسوم است) این بود که باید بفـهمند کـجا دارند با جـون مردم بازی می‌کـنند و کـجا وقـت قـمپز درکردن است و کـجا…
اما کـشورداران ایران اصلن از این چیزها خـبر ندارند در عین حال بــعد از وقوع حـادثه احـتمالی هم مـطمئنن هـیچ‌کـس خـودش رو مسؤول برآوردن نیاز و مایحتاج مردم نـخواهد دانست… در صـورتی که امدادرسانی در اصـــل از وظایف دولت است… ولــی باید خودتون به فکر خـودتون باشید

لیشام: غیر از عدم قطعیت خیلی چیزهای دیگه هم هست که این جا غوغا می‌کنه. بزرگ‌ترین‌شون، همین الف نون. در مورد حالت‌های دیگه هم هر چی فکر می‌کنم قدم اول، همین فراره. حالا بعدش رو باید بشینیم و ببینیم…

لیشام: فرزام عزیز، تو که خوب می‌دونی بنده سرور خوش قرارهای دو گیتی هستم ؛؛) پس چرا بی‌خودکی زیرآب من رو جلو در و همسایه می‌زنی؟ P:
دیومندش، اتفاقاً بنده هم به فکر همین نوع پارچه با طرح اشاره شده افتادم ولی انصافاً مصیبتیه پیدا کردنش. به جاش یادمه که تو میدون هفت حوض یه مغازه‌ای کلی شلوارک با همین نقش داشت 🙂 کاه چی بهش از هیچی ؛)