لیشام: سلام آرش جان 🙂 دل ما هم برایت تنگ شده بود عزیز…
شما لطف دارین به ما آرش جان ؛) غصه‌ی زندان اوین را هم نخور. پیش از ما خیلی هستند که توی نوبتند، حالاحالاها نوبت من و شما نمی‌شود، فعلاً کمپوت‌ها را بیاور همین بیرون با هم بزنیم توی رگ، تا زندان هم که خدا بزرگ است ؛)

لیشام: عشقولانه درکردن‌های سیاسی ممنوع! اگر هم راستکی هم باشد، این خدایار خودش مکان دارد، به آن جا رجوع بفرمایید، حالش را ببرید D:

پـیوست: نــمی دونم از کی تاحالاست که هروقت روی آدرست کلیک میفرماییم چـشممان به جـمال ِ چـشم و ابروی سـمت چـپ سرکار روشن میشـه :))

البته که لیاقت شما بیش از این‌ها است.

تعالی و بزرگ‌منشی‌ها را چه ارتشی، چه سپاهی، چه بسیجی، من در فلان حمله و فلان عملیات نمی‌بینم. خیلی کوچک وحقیر است که برای بیان بزرگی کسی مثل امام علی از نهروان و خیبر و… و ضربه‌ای که زد و دشمنی که ترسید و… بگویم. تفاوت میان جهاد اکبر و اصغر است.
این‌ها (آن‌هایی که ما با بی‌دانشی و کم‌اطلاعی، بزرگ و متعالی یافته‌ایم) مجاهد جهاد اکبر بوده‌اند و گر نه چه‌بسا فلان مارشال و فلان ژنرال و… که خیلی کارآزموده‌تر می‌جنگیده‌اند و تاریخ پر است از جنایت‌های این‌ها.

چرندیات کیهانی هم که به زعم شما به کارتان نمی‌آید. چرندیات کلاً به کار کسی نمی‌آید. چه کیهان بگوید، چه من و چه شما.
انظر الی ما قال و لاتنظر الی من قال

شرمنده‌ام که با کلماتم و نقل قول‌هایم نکته‌ای ارزش‌مند به دایره‌ی استدلالات‌تان نیفزوده‌ام. وانگهی، هرگز در پی این هم نبوده‌ام. مرا چه به این کار؟!!!

آری با شما موافقم. بالاخره رفتار ما، منش ما، گفتارمان، عقایدمان، قضاوت خواهد شد.
إن الله یحکم بینهم یوم القیامه فیما کانوا فیه یختلفون