تموم این حرفا بهانه است…
بهانه های عاشقانه است…

خوش باشین!

لیشام: سلام میثم جان 🙂 وقتی کامنتت رو خوندم خیلی خوشحال شدم و همه‌اش به این فکر بودم که یه موقع خوبی جوابت رو بدم ولی تا حالا فرصت نشد.
ما جای دوری نیستیم. همین نزدیکی‌ها می‌پلکیم و چشم امید از حضرت باری تعالی که چاره‌ای بکند سر شلوغ ما را. به هر ترتیب ما یاد شما هستم و گاه و بی‌گاه نوشته‌های شما را هم می‌خوانیم؛ اما باور بفرمایید که برای همین یکی دو کلمه نوشتن هم کلی باید زور بزنیم که دل و دماغش ایجاد شود؛ تازه وقتی ایجاد شد باید کلی زور اضافی بزنیم که وقتی باز شود آن وسط مسطها بلکه همین چند خط نگاشته شود…
خلاصه آن که ارادت‌مندیم 🙂

لیشام: ما قربان آن غمر شما برویم، دم شما نیز گرم متعاقبا 🙂

لیشام: سلام به سلمان عزیز 🙂 کار خوبی کردی که گفتی و ممنونم از شما به این خاطر. اصلاحش کردم. به هر صورت پیش می‌آد…