لیشام: آآآآمـــــــــــــیــن…

لیشام: سلام به پریسای عزیز، ممنون از احوال‌پرسی‌های شما. جای شما خالی همون طوری که شوما فرمودین، هم خوش گذشت و هم کلی عکس‌های خوکشل گرفتیم 🙂 ایشالا سفرهای بعدی رو در معیت همه‌ی دوستان باشیم…

لیشام: تو که گفته بودی دیگه سایت‌های سیاسی رو نمی‌خونی؟

لیشام: ما همون اولی خوندیم حرف‌تون رو داداش/آبجی… بزرگ‌وارین شما… بر و بچز محترم! دیگه بسه… لطفاً

لیشام: راست می‌گن سحر خانوم، دعوا نداره که… به همه می‌رسه P:

لیشام: آخه ما کجا داریم بریم فرزام جان! هر جا هم که بریم دل‌مون پیش شماهاست؛ شعر:
گر برکنم دل از شماها و بردارم از شماها مهر
آن مهر بر که افکنم این دل کجا برم
این حق آب و گل شما به رسمیت شناخته می‌شه ولی در باب “چیزهای دیگه” بد نیست جلساتی با هم داشته باشیم…

لیشام: ناخن‌هامان را جویدیم اویس جان! چشمان‌مان حدقه‌کن شد از ابهت جناب‌عالی… شما کرم بنمایید و هر چه خواهید بکنید و بگویید و بنویسید “که خانه، خانه‌ی توست”… سرقفلی کیلو چند…

لیشام: ما هم شنگولیدیم به آشنایی دوستان خوبی مثل شما… صبحی که رسیدیم منزل تالاپی خوابیدیم تا پنج و نیم عصر… جلسه‌ی پژوهشگاه هم که خیر سرمان با مشاور وزیر داشتیم، دودر فرمودیم… امروز صبح هم که آمدیم پژوهشگاه تا نه و نیم خواب بودیم… خدا آخر عاقبت‌مان را به خیر کناد با این تریپ کارکردن‌مان…